Wij verkopen onze bieren in flesjes los, maar ook in diverse kadoverpakkingen.

Daarnaast hebben wij onze eigen bierkaas, bierpaté en worst.

En een eigen koffie likeur, en 'l eau de vie van bier en onze eigen whisky.

Mommeriete  Bierpaté is een grove paté bereid met de Mommeriete Blond. Los verkrijgbaar in een glazen potje.

Mommeriete Bierkaas is ambachtelijke boerenkaas bereid met Mommeriete;s Scheerse Tripel. Los verkrijgbaar in stukjes gevacumeerd.

Mommeriete Bierworst is in principe alleen voor consumptie ter plaatse. Licht gerookt.

Mommeriete Koffielikeur is gemaakt op basis van ons eigen gedestileerde alcohol in mooie geschenkfles.

Mommeriete Bieren worden ook wel gedestilleerd en daarvan wordt de Mommeriete L'eau de Vie in geschenkfles verkocht.

Mommeriete Whisky. Op houten vaten ligt onze Whisky minimaal 3 jaar te rijpen. Niet altijd voorradig voor verkoop.

De aanleiding tot de slag

In 1226 is een vete ontstaan tussen de verwante burggraaf Rudolf III van Coeverden en de Groningse prefect Egbert. Ondanks het feit dat beiden vazallen van het bisdom Utrecht zijn. Het lukt de bisschop, Otto II van der Lippe, niet beide heren te verzoenen. Evenmin slaagt hij erin ook maar een enkele tiende van de Drentse boeren te innen. Rudolf III jaagt Egbert Groningen uit, maar deze weet op zijn beurt met bevriende Friezen Rudolf III van zijn grondgebied te jagen. Niet lang daarna komt Rudolf III terug met een leger Drenten om Groningen te belegeren. Ten einde raad vraagt de burggraaf de bisschop om hulp.

Hulptroepen uit Utrecht

Bisschop Otto II van der Lippe roept daarop in 1226 diverse edelen op om het oproer neer te slaan en hun macht aan de boeren te laten zien. De graven van Holland, Gelre, Bentheim en Kleef bieden de helpende hand, alsmede de heer van Amstel. In de zomer van 1226 verzamelt een grote strijdmacht zich bij kasteel Heekeren bij Goor. Aanvoerder wordt Rudolf van Goor, een reus van een kerel. In de zomer van 1227 trekt de uitgelezen ridderschaar Drenthe binnen. Die zal dat armzalige troepje boeren wel even een lesje leren. Ondertussen wacht heer Rudolf III van Coeverden met zijn legertje rustig af. Hij kent het terrein op zijn duimpje en lokt de geallieerde ridders steeds verder het moeras in.

In de pan gehakt

Op 27 juli 1227 loopt het zwaar bepantserde ridderleger in het moeras tussen Ane en Coevorden vast. De paarden kunnen niet meer voor- of achteruit! Rudolf III van Coeverden acht de tijd rijp om toe te slaan. Het ridderleger wordt in de pan gehakt door de boerensoldaten van Coevorden. Zowel vrouwen als mannen vermoorden de weerloze ridders; een hele dag duurt de slachting. Vijfduizend ridders verliezen hun leven, maar dat getal zal wel wat overdreven zijn.
De bisschop van Utrecht wordt op wrede wijze vermoord door hem voorover in de modder te laten stikken. Vervolgens wordt zijn geschoren kruin als trofee gevild. Ook zijn broers vinden de dood. Graaf Gerhard IV raakt slechts in gevangenschap; dat heeft hij te danken aan zijn betoonde vriendschap in de oorlog van 1225-1226, die niet vergeten is.
Rudolf III toont zich een ware ridder door Gerhard IV vrij te laten, zodat hij deel kan nemen aan de verkiezing voor een nieuwe bisschop van Utrecht. Gerhard IV moet echter op zijn erewoord beloven zich na de verkiezing weer in gevangenschap te begeven. Op een "rosbaar", een draagstoel door twee paarden gedragen, wordt hij gewond en ziek naar Utrecht gebracht. Samen met Floris IV van Holland krijgt hij Wilbrand van Oldenburg op de bisschopszetel.


Wilbrand van Oldenburg

Wilbrand is een neef van zowel de graaf van Gelre als van bisschop Engelbert I van Keulen. In 1223 volgt Wilbrand zijn broer Lodewijk op als proost van Zutphen. Deze functie zal hij tot 1225 uitvoeren. Tegelijkertijd is hij domproost van Utrecht en domproost van Hindesheim.
In 1225 wordt hij benoemd tot bisschop van Paderborn. De nieuwe bisschop ontslaat Gerhard IV van zijn belofte aan Rudolf III. Iemand die een bisschop mishandelt en vermoordt komt immers geen trouw toe. Graaf Gerhard IV's ridderplicht wordt hierdoor gedwarsboomd, maar erg rouwig is hij er niet om.

Verraad in Hardenberg

Wilbrand van Oldenburg voert nogmaals een leger naar het noorden, maar ook ditmaal tevergeefs. De bisschop biedt vervolgens Rudolf III van Coeverden een vrijgeleide aan, zodat hij in Hardenberg aan de onderhandelingstafel kan verschijnen. Ook dan blijkt de opvatting van de nieuwe bisschop dat een gegeven woord aan opstandelingen niet geldt.
Wanneer Rudolf III in 1230/1 in Hardenberg verschijnt, wordt hij op verradelijke wijze gevangen genomen, geradbraakt en als afschrikwekkend voorbeeld opgespiest tentoongesteld aan het volk. Dit echter tegen de wil van de bisschop, maar dat is waarschijnlijk alleen bedoeld om zijn naam iets te zuiveren. In Drenthe zal vanaf nu het bisschopdom Utrecht alleen nog maar in naam zijn invloed doen gelden. De Drenten krijgen steun van de Hendrik II van Borculo, die met de erfdochter van Coeverden trouwt. Later zou deze ook burggraaf worden en door bisschop Otto III van Holland worden erkend.

Gegeven in den jair ons Heren, doen men screeff MCM ende XCIX des Vrydages op sunte Petrus Chrysologus dach.

©Alfred Stern, 1999-2005

 

Met dank aan Alfred Stern voor het schrijven van dit stuk. Meer-->>

Geïnspireerd door de schitterende speciale bieren van hoge gisting van onze Belgische zuiderburen en de ondergistende bieren uit Duitsland,werd een behoorlijk aantal jaren geëxperimenteerd met recepturen, gisten en ingrediënten.

 

In 2002 en 2003 werden een aantal lezingen gegeven over de kunst van het bierbrouwen, leerzame avonden met bierproeverij en veel uitleg over brouwmethoden en gebruikte materialen.


In 2003 werd o.a. speciaal voor de feestweek van de stad Gramsbergen een Feestbier gebrouwen, dat voorbijgangers gratis mochten proeven. Met gebruikmaking van alle reacties die op de verschillende typen "huisbrouw" bier werden gegeven, is de uiteindelijke receptuur vastgesteld voor de vijf hoofdbieren, die door de brouwerij op ambachtelijke wijze zullen worden gemaakt. Alle bieren zijn ambachtelijk gebrouwen, ongefilterd en ongepasteuriseerd.


Na lang zoeken werd een onderkomen gevonden in de expositieruimte van de recreatie locatie "de Ganzenhoeve" gelegen tussen Coevorden en Gramsbergen.


Vanaf 2004 is Brouwerij Mommeriete officieel bier gaan brouwen en verkopen.
De brouwerij-installatie is een echte Kaspar Schulz , de Rolls Royce onder de brouwinstallaties!!!

 

In 2008 werd het huidige pand aangekocht. Een eeuwenoud schipperscafé.  Een huiskamer café, waar alles nog precies zo is als vroeger. Na verbouw van het aangrenzende gedeelte kon in 2009 de brouwerij verhuisd worden naar de huidige locatie. Het brouwers echtpaar woont er, brouwt er, ontvangt er de gasten en bouwt steeds een stukje verder. Zo is inmiddels het pand op traditionele bouwstijl uitgebreid. 

 

En worden er nog steeds nieuwe recepten ontwikkeld en gebrouwen.


Naast verkoop kunt u ook terecht voor rondleidingen, bierproeverij avonden en workshops bierbrouwen.

 

De geschiedenis rondom de naam Mommeriete..

 

De stad Gramsbergen is sinds de recente herindeling onderdeel van de gemeente Hardenberg. In het buurtschap Ane aan de rand van de Vechtvallei wordt het landschapgekenmerkt door de aanwezigheid van de vele es-gronden. De bevolking vormt een hechte gemeenschap.

 

Slag bij Ane: Slag aan de Ane (1227)

Op 28 juli 1227 werd in het moerasgebied de Mommeriete een felle strijd gevoerd tussen Otto II von Lippe, de bisschop van Utrecht en Rudolf, Heer van Coevorden. Inzet was de vrijheid van de Drenthen en de Saksen. Het bisschoppelijke leger, bestaande uit meer dan 400 ridders en edelknapen (waaronder de kruisridder Bernhard van Horstmar, werd in het moeras gelokt en verslagen. Ook Von Lippe sneuvelde in deze Gulden Sporenslag. In Ane is een monument opgericht, dat aan de strijd herinnert. Hier wordt nog jaarlijks een herdenkingsplechtigheid gehouden.

 

Het ontstaan

Gramsbergen en de buurtschappen kenden al een vroege bewoning. In het Cultuur Historisch Informatie Centrum Vechtdal, gevestigd in het centrum van Gramsbergen, is een aantal archeologische vondsten geëtaleerd. De vondsten duidden op een bewoning van 10.000 jaar geleden.
Algemeen wordt aangenomen dat het ‘stedeke’ Gramsbergen in de 13e eeuw al bestond. In de geschiedschrijving van de periode daarvoor komt de naam Gramsbergen ook al voor. Wanneer Gramsbergen stadsrechten verkreeg, is niet bekend. Aan Gramsbergen waren al rond de 11e eeuw belangrijke en exclusieve stedelijke voorrechten verleend. Pas in 1442 wordt over het ‘stedeke’ Gramsbergen gesproken.

 

In 1196 kwamen de Drenten en de Kuindersen tegen de bisschop in opstand. Aan het einde van de 12e eeuw is er sprake van een zekere Hendrik de Krane, die zich graaf van Kuinre noemt en die vanuit zijn kasteel steeds meer strooptochten in Friesland en Overijssel organiseerde. Om deze praktijken te bestrijden kwam graaf Willem, broer van Dirk III van Holland naar Friesland waar hij te Oosterzee een slot bouwt vanwaar hij oorlog voert tegen graaf Hendrik de Krane. In 1195 wordt het slot te Kuinre door Willem ingenomen en met de grond gelijk gemaakt, zodat Hendrik de Krane moet vluchten. Na enige jaren keert hij echter na vele onderhandelingen terug en bouwt een nieuw kasteel. Er volgen dan nog vele oorlogen, oa tussen de heren van Kuinre en Boudewijn van Holland, de 29ste bisschop van Utrecht.

 

Zoals gezegd kwamen ook de Drenten in 1196 tegen de bisschop in opstand. Een poging van de bisschop om de kastelein van Coevorden tot de orde te roepen liep op niets uit. Bij de Ane op de Mommeriete overvielen de Drenten onder aanvoering van Rudolf van Coevorden in augustus 1227 een strafexpeditie van bisschop Otto II van Lippe. De bisschop verdronk in een veenpoel en de graaf van Gelre werd gewond en gevangen genomen. Daarna werden er door de volgende bisschop drie veldtochten ondernomen. Maar tijdens deze veldtochten die in 1230 en 1231 plaatsvonden werd het beoogde resultaat niet bereikt. Bij de eerste veldtocht steunden de Friezen van Oostergo en Westergo de bisschop, maar zij werden tussen Bakkeveen en de Drentse grens door de Drenten verslagen. Rudolf van Coevorden werd op zijn beurt door de bisschop verslagen, toen deze op vijf verschillende plaatsen Drente binnenviel. De Drenten wisten echter tijdens de twee veldtochten die daarna nog volgden hun zelfstandigheid te behouden. Slicher van Bath zegt, dat de opstanden van de Drenten gericht waren tegen de feodale hovenorganisatie, een van de weinige middelen waarmee de landsheerlijke macht haar gezag over de plattelandsbevolking kon doen gelden.